Parapodia są jednogałęziste, stożkowate, tak szerokie jak długie, począwszy od trzeciego segmentu ze szczecinkami (chetigeru) zaopatrzone w palcowate płaty acikularne, każdy z pojedynczą, prostą acikulą. Cirrusy wyrastające po brzusznych stronach parapodiów są palcowate i sięgają daleko poza płaty acikularne. Każde parapodium ma cztery kuliste papille parapodialne (dwa grzbietowe i dwa tylne) oraz trzy guzki końcowe (terminalne). Na parapodium znajduje się od 5 do 7 jednozębnych, delikatnie piłkowanych szczecin złożonych, których blaszki środkowe są od 5 do 8 razy dłuższe niż szerokie. Parapodia przednich segmentów ciała pozbawione są tęgich haczyków.
Pygidium zaopatrzone jest w parę zaokrąglonych, przypominających guzki makroskopowe cirrusów analnych oraz w palcowate papille analne położone pośrodkowo-brzusznie.
Ekologia i występowanie Gatunek ten wykazany został z Morza Bałtyckiego, cieśnin Sund i Kattegat, Morza Północnego, Morza Norweskiego i Morza Barentsa. W wodach polskiego Bałtyku stwierdzony został jednokrotnie w Głębi