Oprócz tego koordynowała działania stowarzyszeń i instytucji cywilnych współpracujących z wojskiem.
Struktury służby oświatowo-kulturalnej na froncie i zapleczu U schyłku 1918 dowódcy okręgów generalnych i samodzielnych oddziałów zostali zobowiązani do powołania referatów oświatowych. Zajęły się one trzema formami działania: szkołami początkowymi (nauczanie analfabetów), bibliotekami wojskowymi i organizowaniem życia kulturalnego. 4 lutego 1919 sieć referentów oświatowych rozszerzono do szczebla kompanii. W pododdziałach uczono czytania i pisania. Żołnierz miał nabyć wiedzę niezbędną do świadomego wykonywania obowiązków żołnierskich i obywatelskich. Rekrutom przekazywano wiedzę z historii Polski, sytuacji w Europie, przyczynach wojny z Rosją Sowiecką. Z uwagi na potrzeby frontu, kursy dla analfabetów zwykle nie trwały dłużej niż trzy miesiące. Do nauki wracano podczas dłuższych przerw w walce.