Następnie Nəsib bəy Yusifbəyli przeczytał telegramy i list od Məhəmməda Əmina Rəsulzadə z Batumi.
Potem Xəlil bəy Xasməmmədov przedstawił raport dowodzący konieczności ogłoszenia Azerbejdżanu niepodległą republiką. Fətəli xan Xoyski zaproponował wstrzymanie ogłoszenia niepodległości Azerbejdżanu do czasu wyjaśnienia pewnych kwestii w terenie oraz utworzenia pełnoprawnego rządu azerbejdżańskiego, który mógłby prowadzić negocjacje pokojowe z mocarstwami. Po dyskusji sekretarz Mustafa Mahmudov ogłosił, że Rada 24 głosami za, przy dwóch wstrzymujących się opowiedziała się za natychmiastowym ogłoszeniem Azerbejdżanu jako niezależnej republiki demokratycznej po czym odczytano Deklarację Niepodległości Azerbejdżanu. Deklaracja została wysłuchana przez Radę na stojąco. Podpisali ją Həsən bəy Ağayev, Fətəli xan Xoyski, Nəsib bəy Yusifbəyli, Camo bəy Hacınski, Xəlil bəy Xasməmmədov, Şəfi bəy Rüstəmbəyli, Nəriman bəy Nərimanbəyli, Cavad bəy Məlik-Yeqanov i Mustafa Mahmudov. Spośród 26 członków Rady Narodowej od głosu wstrzymali się tylko Cəfər Axundov i jeden z przywódców partii İttihad, Sultan Məcid Qənizadə.