Coddington dostarczył pierwszego dowodu morfologicznego wskazującego na ich monofiletyzm. W przeciwieństwie do innych Araneoidea gruszkowate pólko przędne na wierzchołku kądziołków przędnych pary przednio-bocznej okazało się być u tych rodzajów zredukowane do wstęgi w tylnej ich części. W 1997 roku Nikolaj Scharff i Jonathan A. Coddington dokonali analizy filogenetycznej krzyżakowatych, rozpoznając cztery cechy wspierające monofiletyzm Cyrtophorinae. Podrodzina ta zajęła w jej wynikach pozycję siostrzaną dla Argiopinae. W tym samym roku Herbert Walter Levi zrewidował amerykańskich przedstawicieli Cyrtophorinae, wyróżniając dwa nowe rodzaje, Manogea i Kapogea. Kolejny rodzaj, australijskiego Cyrtobill, wprowadzili w 2009 roku Volker W. Framenau i Nikolaj Scharff. W podrodzinie tej bywał także umieszczany afrykański Megaraneus, jednak Framenau i Scharff wskazali na błędność takiej klasyfikacji, wynikającą z niewykazywania przez niego charakterystycznych dla podrodziny cech budowy sieci.
Do podrodziny tej należy 66 opisanych gatunków, zgrupowanych w 5 rodzajach: Cyrtobill Framenau & Scharff, 2009 Cyrtophora Simon, 1864 Kapogea Levi, 1997 Mecynogea Simon, 1903 Manogea Levi, 1997
Przypisy
Kategoria:Krzyżakowate