Większość jeńców zmarła po około 15 minutach od podania zastrzyku, jedna z ofiar konała jednak przez blisko 25 minut.

Kolejna zbiorowa egzekucja odbyła się 13 lub 14 stycznia 1944 roku. Na Matupi zamordowano wtedy siedemnastu lotników zabranych z obozu jenieckiego w Rabaulu, w tym piętnastu Amerykanów i dwóch Australijczyków.

Ostatnią większą egzekucję przeprowadzono w kwietniu 1944 roku. Tym razem jej ofiarą padły osoby cywilne, w tym obywatele Szwajcarii i Finlandii.

Przypuszcza się, że w latach 1942–1944 na Matupi mogło zostać zamordowanych nawet ponad 100 osób europejskiego pochodzenia, w tym co najmniej 19 cywilów.

Powojenne ekshumacje i śledztwo Po kapitulacji Japonii wojska alianckie powróciły na Nową Brytanię. Władze australijskie wkrótce wszczęły śledztwo w sprawie 31 jeńców wojennych, którzy zaginęli bez śladu, po tym jak zabrano ich z obozu Kempeitai przy Tunnel Hill Road. Tubylec o imieniu Toniuea zeznał, że w czasie okupacji był świadkiem, jak na Matupi Japończycy pozbawili przytomności około 40 jeńców, a następnie zakopali ich żywcem.