Po wybuchu wojny pracował jako szewc we Lwowie i Krasnodarze, następnie wraz z rodziną przeniósł się do Kutaisi, gdzie zarabiał na życie jako wulkanizator. Jesienią 1943 wstąpił do Związku Patriotów Polskich, został jego przewodniczącym w zachodniej Gruzji. Wstąpił także do Ludowego Wojska Polskiego, dochodząc do stanowiska oficera polityczno-oświatowego. Na początku 1945 powrócił na ziemie polskie i wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. Od lutego (formalnie 15 marca) do 24 kwietnia 1945 był I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PPR w Poznaniu, następnie do maja II sekretarzem. Od czerwca do września 1945 przewodniczył zarządowi głównemu Związku Walki Młodych. Od października 1945 do stycznia 1946 kierował Sektorem Propagandy w ramach Komitetu Centralnego PPR, następnie od 17 stycznia 1946 do 23 sierpnia 1948 zajmował stanowisko I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PPR w Olsztynie. Stanowisko to utracił ze względu na niestosowne zachowanie względem kobiet i wywołanie skandalu obyczajowego (brak szczegółów). Ponadto od 26 kwietnia 1946 do stycznia 1947 zasiadał w Krajowej Radzie Narodowej ze zgłoszenia Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie.