w 1917 roku armia osmańska ogłosiła ten teren zamkniętym obszarem wojskowym, a budowla ponownie popadła w ruinę. Dopiero w 1947 roku władze tureckie ostatecznie oddały teren w ręce Kościoła, a od 1949 roku zaczęły tam przybywać pielgrzymki. W 1951 roku dom został gruntownie odrestaurowany, a lokalne władze wybudowały prowadzącą do niego asfaltową drogę.
Badania archeologiczne Przez długi czas nie istniały żadne dowody naukowe potwierdzające, że budowla czczona jako Dom Najświętszej Maryi Panny mogła rzeczywiście być zamieszkiwana przez Maryję i Jana Apostoła. Pierwsze prace archeologiczne prowadzone na przełomie XIX i XX wieku datowały historyczne elementy budynku na pochodzące z okresu od V do VII wieku n.e. Systematyczne badania na tym stanowisku prowadzone w latach 1965–1967 pod kierownictwem włoskiego archeologa Adriano Prandiego również nie potwierdziły istnienia elementów starszych niż czasy bizantyńskie, ale nie wykluczyły, że poprzednia budowla na tym samym miejscu istniała od II lub III wieku n.e.