Konstanty de Lazari (ros. Константин Николаевич Де Лазари, ur. 5 marca 1869 w Krzemieńczuku, zm. 1 listopada 1930 w Łodzi) – polski fotograf i urzędnik pochodzenia rosyjskiego.
Życiorys Rodzina de Lazari wywodzi się od Dmitriosa de Lazari (1755–1803) pochodzącego z wówczas weneckiej kolonii – Zakintos, który przyłączył się do Pułku Greckiego Grigorija Potiomkina w 1770 i po wojnie z Turcją zamieszkał na Krymie. Był on pradziadkiem Konstantego de Lazari. Ojcem Konstantego był generał (1834-1901), który służył w Polsce, m.in. Grójcu i Radomiu, gdzie wychowywał również swoje dzieci – Konstantego, jego brata , późniejszego generała armii rosyjskiej i 4 siostry. Jego matką zaś Aleksandra z domu Engelgardt.
Konstanty de Lazari urodził się w Krzemieńczuku 5 marca 1869. Uczył się w , a następnie w . W 1886 wstąpił do 40 Pułku Małorosyjskiego, gdzie w 1897 został awansowany na podoficera, a w 1889 do stopnia korneta. W 1891 przeszedł do rezerwy, a w 1892 został urzędnikiem do specjalnych poruczeń w Erywaniu. Następnie w 1894 został pomocnikiem naczelnika w Kokczetawi, a w 1896 naczelnikiem powiatu w i został odznaczony Orderem św. Stanisława III stopnia, a także .