Ponieważ przyciągała ona turystów, lokalne władze przystąpiły do opracowania zasad, dzięki którym stało się możliwe przywrócenie zwyczaju w 2017 roku. W 2019 roku liczba rakiet nie przekroczyła 12 tysięcy. Wyznaczono miejsca, z których wystrzeliwano rakiety, oraz miejsca dla obserwujących, a domy mieszkańców w pobliżu obu parafii zostały osłonięte siatką drucianą. W 2020 roku z powodu pandemii impreza nie odbyła się. Od 2021 roku obowiązują nowe przepisy, które chronią nie tylko uczestników i budynki cerkiewne, ale również mieszkańców i ich domy. Zamiast bezpośrednio w świątynie rakiety mają być wystrzeliwane w niebo.

Przygotowania do rouketopolemos zaczynają się już w połowie lata. Są wtedy tworzone 3–15 osobowe zespoły składające się w większości z młodych ludzi z jednej parafii. Każda grupa posługuje się własną nazwą (Ikar, Dedal, Achepa, Cobra). Do produkcji rakiet używa się papieru, z którego są wykonywane tuby, w których ubija się przygotowaną według „tajnej” receptury mieszaninę sproszkowanego węgla drzewnego, siarki i saletry (nitrokalitu).