Mieczysław Bohdan Lepecki (ur. 16 listopada 1897 w Kluczkowicach, zm. 26 stycznia 1969 w Warszawie) – polski podróżnik, pisarz, publicysta, major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Leopolda i Bronisławy z domu Depner. Uczęszczał do Gimnazjum im. A. Mickiewicza w Warszawie. Od 1911 roku należał do organizacji niepodległościowych, m.in. był członkiem Związku Strzeleckiego. Wiosną 1916 roku wstąpił do Legionów Polskich. Pełnił służbę w 2 pułku piechoty Legionów. W 1917 roku ukończył szkołę oficerską. Po kryzysie przysięgowym został internowany w Szczypiornie, a później w Łomży. W 1918 roku uciekł i ukrywał się w Zagłębiu Dąbrowskim.
W listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, jako ochotnik. W stopniu podporucznika uczestniczył w walkach podczas wojny polsko-bolszewickiej, a 16 lutego 1921 roku odznaczono go krzyżem „Virtuti Militari” V klasy. W styczniu 1922 roku otrzymał urlop i wyjechał do Ameryki Południowej. W tym czasie przebywał m.in. w Brazylii, gdzie działał w polskich stowarzyszeniach emigracyjnych. Był założycielem i pierwszym komendantem Związku Polskich Towarzystw Sportowych „Junak”, a także m.in. redaktorem czasopisma „Sportowiec Polski w Brazylii”.