Louis Blues, w barwach którego, w fazie zasadniczej rozegrał 72 mecze, w których zdobył 78 punktów (29 goli, 49 asyst), natomiast w fazie play-off rozegrał 10 meczów, w których zdobył 3 punkty (2 gole, 1 asysta) oraz spędził 4 minuty na ławce kar, a także dotarł do finału Pucharu Stanleya, w którym przegrał rywalizację 4:0 z Boston Bruins, ale zdobył Lady Byng Trophy – nagrodę na najuczciwszego zawodnika ligi NHL. W latach 1970–1972 był zawodnikiem Buffalo Sabres. Pod koniec sezonu 1971/1972 wrócił do New York Rangers, z którym dotarł do finału Pucharu Stanleya, w którym przegrał rywalizację 4:2 z Boston Bruins, po czym zakończył karierę sportową.
Łącznie w lidze QJHL, w fazie zasadniczej rozegrał 183 mecze, w których zdobył 229 punktów (99 goli, 130 asyst) oraz spędził 69 minut na ławce kar, natomiast w fazie play-off rozegrał 27 meczów, w których zdobył 27 punktów (10 goli, 17 asyst) oraz spędził 4 minuty na ławce kar, w lidze IHL, w fazie zasadniczej rozegrał 57 meczów, w których zdobył 92 punkty (41 goli, 51 asyst) oraz spędził 17 minut na ławce kar, natomiast w fazie play-off rozegrał 10 meczów, w których zdobył 14 punktów (6 goli, 8 asyst) oraz spędził 2 minuty na ławce kar, w lidze QHL, w fazie zasadniczej rozegrał 105 meczów, w których zdobył 65 punktów (32 gole, 33 asysty) oraz spędził 14 minut na ławce kar, natomiast