Zárate ożenił się po raz pierwszy jako nastolatek i został księdzem po tym, jak owdowiał po około dziesięciu latach małżeństwa. Przykład otaczających go księży i biskupów utwierdził go w zamiarze zostania księdzem, ale najpierw musiał zapewnić babce macierzystej opiekę nad swoimi dwoma synami, podczas gdy on kontynuował edukację kościelną. Stał się wybitną postacią w lokalnych apostolatach i był najbardziej znany ze swoich kontaktów z miejscowymi wspólnotami tubylczymi. Solinas służył w lokalnych misjach w Paragwaju, zanim osiadł w Argentynie z identycznym pragnieniem szerzenia przesłania Ewangelii wśród miejscowych plemion tubylczych.
Rankiem 27 października 1683 w forcie San Miguel w dolinie Zenta księża Pedro Ortiz de Zárate i Giovanni Antonio Solinas odprawiali Mszę św. i byli z osiemnastoma świeckimi, w tym z niektórymi nawróconymi tubylcami, gdy nagle zostali otoczeni i wpadli w zasadzkę prawie stu pięćdziesięciu tubylców. Tubylcy, udając pokojowe podejście do nowo wybudowanej kaplicy Najświętszej Maryi Panny, nagle zaatakowali i zabili ich. Grupa została zabita włóczniami i siekierami, a ich szczątki rozczłonkowane i z odciętymi głowami.