Historia Uważa się, że została wzniesiona na pozostałościach fortu z XII w. Pierwsze wzmianki o świątyni pochodzą z 1366, gdzie wspomniana jest jako część darowizny klasztornej, jaką król Kastylii Henryk II podarował swojemu wasalowi Francisco Gomezowi de Lazcano. Świątynia była ówcześnie zdecydowanie za duża jak na potrzeby Zumarragi, stąd przypuszcza się, że była ośrodkiem pielgrzymkowym. Do 1576 pełniła rolę kościoła parafialnego w Zumarradze. W XVIII w. dokonano rozbudowy prezbiterium, w której wykorzystano dawne gotyckie okno i Kalwarię z 1480. W latach 70. XX w. rozebrano sklepienia.
Budowla Choć wydaje się być konstrukcją romańską, została wykonana w okresie gotyku baskijskiego, jednakże z użyciem archaicznych jak na tamten czas rozwiązań. Dzięki temu pustelnia daje wyobrażenie tego, jak mogły wyglądać romańskie świątynie prowincji Gipuzkoa z drewnianymi dachami, rzeźbieniami i oszczędną dekoracją. Fasada główna, usytuowana od strony południowej, posiada kilka elementów całkowicie gotyckich: prosty portal ostrołukowy oraz okno po lewej stronie. Przestrzeń pustelni jest zorientowana i jednonawowa, choć dzielona sześcioma masywnym kolumnami z wapienia.