Całość otoczona była parkiem i połączona aleją z centrum miasta. Julius Jindřich Josef z Písnic, ostatni z rodu, wybudował w miejscowości przytułek dla ubogich, a rok później wzniósł kaplicę Najświętszej Marii Panny. Julius posiadał miasto do 1739, kiedy to sprzedawszy je Johannowi von Selb przeprowadził się do Chebu i wstąpił do zakonu franciszkanów.
W listopadzie 1739 spłonęła centralna część miasta. Od 1786 majątek wielokrotnie zmieniał właścicieli, kiedy w 1840 Franz Ritter von Rousseau sprzedał go swojemu szwagrowi, Josefowi Carlowi Starckowi.
Miasto ponownie spłonęło w 1865, zniszczeniom uległo 29 budynków, w tym plebania kościoła św. Andrzeja. W 1882 do użytku oddano nowo ukończony ratusz. Dzięki znacznej rozbudowie miasta liczące 3639 mieszkańców w 1890 roku Luby były drugim co do wielkości miastem w regionie Chebu. Rozwój miasta zawdzięczano głównie rewolucji przemysłowej, dzięki której w 1899 ukończono budowę elektrowni i linii kolejowej, która połączyła miasto z podchebskimi Tršnicami. 15 września 1911 uroczyście otwarto szkołę muzyczną – dwukondygnacyjny budynek z salą koncertową.