Kościół znacznie ucierpiał podczas II wojny światowej. W 1952 został odrestaurowany, lecz podczas prac renowacyjnych w latach 60. XX wieku usunięto stary tynk i freski. Świątynia ponownie została zniszczona podczas pożaru w 1970.
W 1995 państwo sprzedało obiekt archidiecezji berlińskiej, a w 2001 prywatne małżeństwo zakupiło budynek od władz kościelnych i w latach 2002–2003 przywróciło historyczny wygląd kościoła – m.in. wypiaskowano elewacje, naprawiono ubytki w cegłach, ponownie wybito dwa zamurowane wcześniej okna; we wnętrzu odtworzono freski oraz rzeźby. Od tego czasu, mimo że nie należy on do archidiecezji, wciąż organizowane są nabożeństwa. Prócz tego obiekt pełni funkcję kulturalną m.in. jako sala koncertowa.
Architektura i wyposażenie Jest to trójnawowa, neoromańska bazylika. Fasada zwieńczona jest jedną ceglaną wieżą i czterema mniejszymi, oryginalnie cynkowymi wieżyczkami, odbudowanymi z piaskowca.
W wyposażeniu dominują kolory: złoty, czerwony i niebieski. Na emporze znajdują się organy z 2003 wykonane przez spółkę Alexander Schuke Potsdam Orgelbau.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Kościoły w archidiecezji Berlina Marien am Behnitz Kategoria:Maryjne wezwania świątyń Kategoria:Zabytkowe kościoły w Berlinie