Znajduje się na terenie dawnej glinianki, powstałej w wyniku zalania wodą wyeksploatowanego wyrobiska iłów zaopatrującego w surowiec cegielnie. Cegielnie w dolinie Żurawki, która w przeszłości płynęła m.in. w miejscu późniejszej ulicy Książęcej, istniały od XVII w. Około 1776 roku zbiornik wodny stał się częścią założenia parkowego autorstwa Szymona Bogumiła Zuga. Na wyspie na stawie przez pewien czas hodowano małpy (tzw. Małpia Kolonia). Staw zlikwidowano w związku z potrzebami istniejącego na terenie do 1939 roku Szpitala św. ŁazarzaFranciszek Giedroyć (1860-1944), Rys historyczny Szpitala św. Łazarza w Warszawie, 1897, wydawca: Druk. K. Kowalewskiego, Warszawa; odtworzono go w zmienionym kształcie podczas przebudowy parku po 1956 roku.
Staw stanowi część dawnego ogrodu księcia Poniatowskiego wpisanego do rejestru zabytków (nr rej.: 278 z 1.07.1965). W 1958 roku w pobliżu stawu ustawiono popiersie Elizy Orzeszkowej autorstwa Romualda Zerycha.
W XXI wieku w zbiorniku wodnym zaobserwowano występowanie ropuchy zielonej i traszki zwyczajnej.
Przypisy
Kategoria:Sztuczne zbiorniki wodne w Warszawie Warszawa Kategoria:Śródmieście Południowe