W niektórych miejscach w korytarzykach znajdują się korzenie drzew. Na ścianach znajdują się pajęczyny pająków sieciarz jaskiniowy i nieliczne muchówki. Dzięki małemu otworowi warunki wewnątrz schroniska są bardziej stałe niż na zewnątrz.
Historia poznania Schronisko znane było od bardzo dawna. Po raz pierwszy wymienił je Kazimierz Kowalski w 1951 r. nadając mu nazwę „Schronisko w wąwozie ku wsi Bębło I”. W 1986 r. zmierzyli go i nadali mu numer M. Szelerewicz i A. Górny. Obecny plan opracował N. Sznober w 2014 r.
W Wilczankach znajdują się jeszcze cztery inne jaskinie: Jaskinia w Wilczankach, Koleba w Wilczankach, Schronisko w Wilczankach Drugie i Schronisko w Wilczankach Trzecie
Przypisy
Kategoria:Bębło Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej