Kakadu biała została wyjęta z klatki i umieszczona w szklanym pojemniku, z którego wypompowywane jest powietrze w celu wytworzenia próżni. Na szczycie naczynia umieszczono zawór. Kakadu dusi się w naczyniu, próbując oddychać. W czasach, w których namalowano obraz, uczeni podróżowali po angielskich rezydencjach i przeprowadzali doświadczenia na oczach zamożnej publiczności. Do eksperymentu z pompą próżniową używano zwykle wróbli, myszy lub innych małych zwierząt. Malarz umieścił na płótnie kakadu dla lepszego efektu.
Wykładowca, z podniesioną lewą ręką, wydaje się mieć władzę nad życiem lub śmiercią – może albo całkowicie wypuścić powietrze i zabić ptaka, albo wpuścić powietrze z powrotem i go ożywić. Mężczyzna odmierza czas trwania eksperymentu na swoim kieszonkowym zegarku, podczas gdy siedzący obok niego młodzieniec pochyla się, by przyjrzeć mu się z bliska. Prowadzący wskazuje na tykający zegarek, natomiast drugą rękę trzyma na zaworze powietrza – patrzy w stronę widza, tak jakby decyzja należała do oglądającego obraz.