Filip Balewski, Kazimierz Depczyński, Franciszek Petelka, Walenty Michalski, Ryszard Babalski, Feliks Łazarewicz, Roman Chamski.
30 lipca 1922 roku odbyły się uroczystości związane z poświęceniem sztandaru „sokolego”, na którym umieszczono napis „Bóg i Ojczyzna”. Poświęcenia dokonał wikary, ksiądz Jan Chmielewski. Do „Sokoła” lidzbarskiego należeli głównie kupcy i rzemieślnicy. Po prezesie Jankiewiczu na czele gniazda „Sokolego” stali kolejno Leon Lniski i Alojzy Kamiński. Każdego roku w różnych miejscowościach gniazd „Sokolich” odbywały się zloty okręgowe, podczas których przeprowadzano zawody sportowe. Pierwszy zlot w Lidzbarku odbył się 14 marca 1925 roku. Udział w nim wziął generał Franciszek Zarzycki, późniejszy minister Handlu i Przemysłu. Drugi zlot miał miejsce w sierpniu 1934 roku, na który przybyło 121 umundurowanych „Sokolników”. Podczas zlotów „Sokolnicy” startowali w kilku dyscyplinach sportowych takich jak gimnastyka, biegi przełajowe i sztafetowe, tenis oraz wyścigi rowerowe.
„Sokolnicy” z Lidzbarka pierwsze sukcesy odnieśli w czasie zlotu w Lubawie, we wrześniu 1923 roku. Wtedy to Stanisław Nadolski zwyciężył w trójboju, a Walery Głowacki był drugi w pięcioboju.
Przypisy
Kategoria:Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” Kategoria:Historia Lidzbarka Kategoria:Sport w Lidzbarku