Od 16 grudnia 1981 do 7 października 1982 internowany kolejno w ośrodkach odosobnienia w Sieradzu, Łowiczu i Kwidzynie. Pomiędzy 1983 a 1989 kolportował niezależne wydawnictwa we Wrocławiu (m.in. czasopismo „Stańczyk”). W latach 1981–1984 był inwigilowany przez SB PRL.
Po 1989 pozostał zaangażowany politycznie. Od stycznia 1990 do 2002 działał w Unii Polityki Realnej, od 1992 do 1997 kierując jej częstochowskim oddziałem. W wyborach w 1993 i wyborach w 1997 otwierał częstochowską listę okręgową UPR do Sejmu. Później związany z Prawicą Rzeczypospolitej, w 2010 wystartował do sejmiku mazowieckiego. W 2014 kandydował do rady miejskiej Warszawy z listy PiS (jako reprezentant Prawicy), mandat uzyskał w 2017 w miejsce Macieja Stasiaka. W 2018 nie startował ponownie.
Od 1989 do 1991 był wiceprezesem Częstochowskiego Towarzystwa Gospodarczego, następnie przez rok nauczycielem historii w V Liceum Ogólnokształcącym w Częstochowie. W kolejnych latach zatrudniony w dziale marketingu fabryki oraz jako redaktor w wydawnictwie, potem związany z instytucjami państwowymi. Zatrudniony w Polskiej Agencji Informacyjnej (1999–2005), Kancelarii Sejmu (2005–2009) oraz biurze prasowym Banku Pocztowego (2010–2012). Autor książek.