Kolejne samochody marki Iso przyjęły jednak inną postać niż prekursorska Isetta - firma skoncentrowała się na niszowych, sportowo-luksusowych samochodach, które budowano we współpracy z inżynierem Giotto Bizzarinim. Pierwszą taką konstrukcją był model Rivolta IR 300, by w drugiej połowie lat 60. przedstawiono Grifo i Lele. W międzyczasie, po śmierci założyciela, Renzo Rivolty, w 1966 roku, władzę w firmie przekazano jego synowi. Doprowadził od do wprowadzenia do sprzedaży ostatniego w historii firmy modelu Fidia, który powstał w 1700 sztukach i zniknął z rynku wraz z bankructwem Iso w 1975 roku.
Pierwsza reaktywacja Dwie dekady po tym jak Iso zniknęło z rynku, syn założyciela firmy w połowie lat 90. XX wieku podjął się próby wznowienia działalności firmy. Zwiastunem powrotu firmy na rynek były dwa prototypy, na czele z Iso Grifo 90 z 1993 roku. Do jego budowy zaangażowano doświadczonych włoskich projektantów i konstruktorów - za podzespoły techniczne odpowiadał Gianpaolo Dallara, za to projekt stylistyczny koordynował Marcello Gandini. Samochód miał trafić do seryjnej produkcji, za którą odpowiadać miały zakłady produkujące autobusy w Bari, jednak projekt upadł z powodu niekorzystnych warunków finansowych.