We wrześniu 1939 brał udział w obronie Warszawy. W 1940 wstąpił wraz z całą grupą OMTUR z Żoliborza do konspiracyjnej organizacji lewicowych socjalistów „Barykada Wolności”, która stała się zaczątkiem organizacji PS i RPPS. Zajmował się wówczas kolportażem. Od jesieni 1940 r. był komendantem Wydziału Wojskowego Barykady Wolności. Po utworzeniu we wrześniu 1941 r. organizacji Polscy Socjaliści wszedł do niej i został w ramach Wydziału Sabotażowego Formacji Bojowo-Milicyjnych dowódcą grupy sabotażowo dywersyjnej o pseudonimie „Piaski”. Dokonał szeregu akcji m.in. 19 marca 1943 w Warszawie przy ulicy Ogrodowej zastrzelił współpracującego z Gestapo członka organizacji Mariana Zielińskiego ps. „Marynarz”, który w lipcu 1942 r. wydał w ręce Niemców szefa Wydziału Sabotażowego PS pchor. Tadeusza Korala ps. „Krzysztof”. oraz szefa Związku Odwetu Obszaru Warszawskiego AK Tadeusza W. Marynowskiego ps. „Witalis”. Organizował również oddziały milicyjne. Na początku 1943 został Komendantem Głównym Milicji Ludowej RPPS. Wiosną tego samego roku, po utworzeniu PAL, mianowano go kapitanem i dowódcą oddziałów milicyjnych PAL. Kierował wielu akcjami bojowymi, sabotażowymi i ekspropriacyjnymi.