Synagoga w Pilicy – drewniana, modrzewiowa, synagoga, która znajdowała się w miejscowości Pilica w województwie śląskim. Podczas II wojny światowej, jesienią 1939, została spalona przez Niemców.
Historia Pierwsza wzmianka o Żydach w Pilicy pochodzi z 1581. Powstanie synagogi datowane jest na 1747, a w niektórych źródłach na ok. 1690. Napis 1747 nad wejściem wskazuje, że budynek ten pochodzi z połowy XVIII w. i tę datę najczęściej przyjmuje się jako datę powstania synagogi. Na początku XX w. synagoga została rozbudowana od strony południowej. Bożnica została całkowicie zniszczona przez niemieckich okupantów jesienią 1939.
Architektura Bożnica w Pilicy należała do synagog drewnianych typu podłużnego, w konstrukcji przysłupowej. Posiadała dwukondygnacyjny dach, w konstrukcji stolcowej, półszczytowy od frontu z naczółkiem z tyłu, pokryty gontem. Wewnątrz znajdowała się prostokątna, główna sala modlitewna o wymiarach 13,3 × 21,5 m przykryta dwoma rzędami po pięć sklepień krzyżowych. Ściany zewnętrzne miały wysokość 6 m;