Centralny Urząd Naftowy – jednostka organizacyjna rządu istniejąca w latach 1955–1957, powołana w celu poszukiwania i wydobywania ropy naftowej i gazu ziemnego, przetwórstwa tych kopalin oraz rozdzielnictwa surowców i produktów pochodnych.
Powołanie urzędu Na podstawie dekretu z 1955 r. o Centralnym Urzędzie Naftowym powołano nowy urządDekret z dnia 18 kwietnia 1955 r. o Centralnym Urzędzie Naftowym. (Dz. U. 1955 nr 18, poz. 106)..
Zakres działania urzędu Do zakresu działania urzędu w szczególności należały sprawy dotyczące ropy naftowej i gazu ziemnego, w tym:
eksploatacji złóż ropy naftowej i gazu ziemnego, przeróbki i uszlachetniania tych kopalin, prac geologicznych w granicach określonych przepisami o państwowej służbie geologicznej, rozdzielnictwa surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych, produkcji maszyn i urządzeń dla robót poszukiwawczych i eksploatacyjnych, inwestycji i budownictwa górniczego, postępu technicznego oraz prac naukowo-badawczych, kadr, zatrudnienia i szkolenia zawodowego.
Kierownictwo urzędu Na czele Centralnego Urzędu Naftowego stał Prezes.
Prezesa i wiceprezesów Centralnego Urzędu Naftowego powoływał i odwoływał Prezes Rady Ministrów.