W tym momencie wprowadzono nową serię definitywną, składającą się z sześciu znaczków, w tym zielonego ½d, który został wydrukowany w 1883, zastępując zarówno żółte półpensowe, jak i brytyjskie znaczki używane dotychczas na Malcie.

Kolekcjonowanie thumb|left|Katalog znaczków z 1862 autorstwa Fredericka Booty’ego przedstawiający „Halfpenny Yellow” wraz z niektórymi znaczkami Mauritiusa Kiedy „Halfpenny Yellow” został wydany po raz pierwszy w 1860, kolekcjonowanie znaczków stawało się w Europie popularnym nowym hobby. W niektórych wczesnych publikacjach filatelistycznych data wydania znaczka była błędnie podawana jako 1861. W połowie lat sześćdziesiątych XIX wieku na Malcie było wielu kolekcjonerów znaczków, a wcześni filateliści (wtedy nazywani „timbrofilistami”) zaczęli identyfikować różnice w poszczególnych wydaniach. Niektóre wersje znaczka, takie jak ta na niebieskawym papierze, szybko stały się poszukiwane, zwłaszcza przez francuskich kolekcjonerów.

W ówczesnej literaturze filatelistycznej niektóre wydania znaczka były chwalone, inne były słabo przyjmowane.