Hans Oppersdorff (ur. 2 kwietnia 1514, zm. 3 lipca 1584; w piśmiennictwie również jako Johann lub Jan) – pierwszy wybitny przedstawiciel śląskiego rodu szlacheckiego i arystokratycznego Oppersdorffów.
Hans Oppersdorff był wolnym panem na Dubie i Frýdštejnie, właścicielem Častolovic, lennym panem Głogówka i Koźla; w latach 1556–1568 starostą ziemskim księstwa opolsko-raciborskiego, od 1574 r. starostą całego Śląska; członkiem rady cesarskiejRoman Sękowski: Koniec średniowiecza i kształtowanie się podstaw ustrojowych księstw opolskiego i raciborskiego [w:] „Studia i teksty źródłowe z dziejów księstw opolskiego i raciborskiego” nr 1, Opole 2011 , s..
Za swoje zasługi w wojnach tureckich otrzymał w 1552 r. w lenno czeskie posiadłości Aicha (Dub) i Friedstein (Frýdštejn). Kazał wówczas przebudować dawny klasztor w Aicha oraz (w latach 1564–1565) późnogotycki zamek Rabenstein na reprezentacyjny zamek renesansowy. 21 kwietnia 1554 r. w Wiedniu Hans wraz z młodszymi braćmi Jerzym I i Wilhelmem otrzymali – jako pierwsi w rodzinie - tytuły baronów cesarstwa z przydomkiem „von Aich und Friedstein”.