Objawy Pojawiają się dopiero podczas dojrzewania kłosów i są podobne do objawów śnieci cuchnącej pszenicy. Chore rośliny dłużej niż zdrowe pozostają zielone, są mniejsze od zdrowych, również ich kłosy są mniejsze i jest w nich mniej kłosków. Zazwyczaj porażane są tylko niektóre ziarna w kłosie. Przy silnym porażeniu cały ziarniak zamienia się w czarną, pylącą masę zarodników grzyba, jednak zazwyczaj porażeniu ulega tylko część ziarniaka. Zarodek i bielmo zwykle nie są porażone, więc zainfekowane nasiona mogą dać wschody. W porażonych kłosach znajdują się brunatne teliospory, które podobnie jak u śnieci cuchnącej również wydzielają nieprzyjemny zapach śledzi.
Epidemiologia Zarodniki grzyba mogą być przez wiatr rozprzestrzeniane na duże odległości. Patogen może także rozprzestrzeniać się wraz z nawozem naturalnym, jego chlamydospory nie ulegają bowiem strawieniu w układzie pokarmowym zwierząt. Największą rolę w rozprzestrzenianiu patogenu odgrywa skażone ziarno przeznaczone do siewu, stąd też zgodnie z wytycznymi Unii Europejskiej ziarno siewne podlega obowiązkowej kontroli.