W 1919 roku pełnił on funkcje komendanta placu Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska w Załężu, założonej w grudniu 1918 roku. W czasie I powstania śląskiego był dowódcą akcji ataku na koszary policyjne w Załężu, w okresie II powstania śląskiego był uczestnikiem walk na terenie Dąbrówki Małej. 13 grudnia 1920 roku doszło do wysadzenia pomnika Dwóch Cesarzy na placu Wolności w Katowicach, a wśród podejrzanych za ten czyn byli jego synowie. W 1921 roku organizował przerzuty broni na teren Górnego Śląska, pracował w Polskim Komitecie Plebiscytowym w Katowicach i został komendantem Straży Obywatelskiej w Załęskiej Hałdzie.
Po 1922 roku był on członkiem wielu polskich organizacji na terenie Załęskiej Hałdy.
Przed wybuchem II wojny światowej był komendantem miejscowego oddziału obrony powstańczej. Został rozstrzelany przez Niemców 6 września 1939 roku w pobliżu wiaduktu kolejowego w Katowicach przy późniejszej ulicy F. Bocheńskiego.
Upamiętnienie Pomnik poświęcony poległym za Wolność i Demokrację (ul. F. Bocheńskiego; skwer A.