Poza roślinami pluskwiaki te często obserwuje się na jasnych elewacjach budynków i murach. Osobniki aktywne spotyka się do marca do października. Larwy nowego pokolenia obserwuje się od czerwca. Stadium zimującym są postacie dorosłe.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Serbii, Albanii, Grecji oraz europejskich części Rosji i Turcji. W Afryce Północnej podawany jest z Maroka, Algierii i Tunezji. W Azji znany jest z azjatyckiej części Turcji, Armenii, Azerbejdżanu, Syrii, Izraela, Kazachstanu, Uzbekistanu i Iranu.
Zobacz też owady Polski pluskwiaki Polski
Przypisy
Kategoria:Ziemikowate Kategoria:Pluskwiaki Afryki Kategoria:Pluskwiaki Azji Kategoria:Pluskwiaki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1785 roku