Zakres skali obejmuje septymę.
Aplikatura gajd śląskich jest zamknięta - kolejne dźwięki na piszczałce melodycznej uzyskuje się odkrywając zawsze tylko jeden otwór.
Zasięg występowania W latach 30. głównymi ośrodkami gajdoszy i warsztatów wytwarzających gajdy śląskie były Koniaków i Istebna. Grających na gajdach notowano też we wsiach: Jaworzynka, Kamesznica (gajdosz Alojzy Kuźma), Szare (gajdosz Błażek), Milówka, Nieledwia, Sól, Oźna (gajdosz Bury), Rycerka Górna, Rycerka Dolna, Rajcza.
Praktyka wykonawcza Wg Stoińskiego grających na gajdach nazywano gajdosami lub dudysami. Wg Szymonowiczów grający na gajdach to gajdosz, gajdoszek, gajdzior (Istebna-Koniaków-Jaworzynka), gajdek, gajdosziczek (Jabłonków, Herczawa na Zaolziu).
Gajdy niemal nie występowały jako instrument solowy. W wiejskich kapelach grywano na nich z towarzyszeniem skrzypiec, które zwano hóśle.
Znani gajdosze i wytwórcy gajd Jan Kawulok (1899-1976) - gajdosz i budowniczy gajd śląskich Józef Broda - gajdosz i budowniczy gajd śląskich
Przypisy
Linki zewnętrzne Album "Gajdosze" Macieja i Katarzyny Szymonowiczów wydany przez Fundację "Klamra" Budowa gajd istebniańskich - dokumentacja budowy gajd śląskich przez Zbigniewa Wałacha i Piotra Pańczyka
Kategoria:Aerofony stroikowe Kategoria:Dudy Kategoria:Polskie instrumenty ludowe