Objawy Bakterioza cebuli wywołana przez Burkholderia cepacia (ang. sour skin of onion, w tłumaczeniu na język polski kwaśna skórka) objawia się zgnilizną i specyficznym, kwaśnym, octowym zapachem. Powoduje pomarszczenie zewnętrznych, mięsistych łusek cebuli, i zmianę barwy łusek na żółtą. Zewnętrzne, pomarszczone łuski łatwo dają się usunąć i wówczas odsłaniają się gnijące, żółte i śluzowate łuski. Ich barwa pochodzi od mikroskopijnych żółtych granulek powstających wskutek rozkładu tkanek. Gniciu ulegają tylko łuski zewnętrzne, wewnętrzne wraz z pąkami u podstawy pozostają zdrowe.
Burkholderia galdioli var. alliicola atakuje rośliny już na polu uprawnym. Na liściach cebuli pojawiają się drobne, czarne plamki nekrotyczne, nie mające jednak wpływu na wzrost cebuli. Na przekroju cebul jednak niektóre ich łuski wyglądają, jak nasiąknięte wodą. Z czasem gniją zmieniając barwę na ciemnobrunatną.
Epidemiologia Porażające cebulę bakterie żyją w glebie na ryzosferze roślin uprawnych i chwastów oraz na resztkach roślinnych. Mogą atakować cebulę jeszcze podczas jej rozwoju na polu. Warunkiem, aby mogły wniknąć do jej wnętrza, są zranienia oraz obecność wody. Najczęściej odbywa się to podczas zbioru cebuli, podczas którego obcina się jej liście.