Cechy języka thumb|300 px|right|Przywilej Iwana Asena II dla kupców dubrownickich. Zmiany w morfologii, które miały miejsce w dobie średniobułgarskiej: przy niektórych przypadkach występuje zwiększone użycie przyimków – przy dopełniaczu, celowniku i narzędniku. Częste jest zastępowanie dopełniacza przyimkiem отъ, a także celownika rozmaitymi konstrukcjami przyimkowymi. Pod koniec okresu średniobułgarskiego całkowicie redukuje się system przypadkowy – przejście z fleksji syntetycznej do analitycznej, rozwija się analityczne stopniowanie przymiotników i przysłówków, zanik kategorii liczby podwójnej, rozwój kategorii trybu nieświadka, pojawienie się odmiany czasowników typu гледамъ, powiązanie imperfektu z tematem czasu teraźniejszego.
Zmiany, które miały miejsce w okresie średniobułgarskim w fonetyce: ma miejsce średniobułgarskie zmieszanie nosówek, które doprowadziło do powstania jednego /ʌ̃/ zapisywanego ѫ lub ѭ, na większości obszaru samogłoski nosowe uległy denazalizacji do XIV wieku, w większości dialektów zlanie się /и/ z /ы/, choć zabytki pisane wciąż rozróżniają te dźwięki.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Język bułgarski Średniobułgarski