Między cięciami należy dezynfekować narzędzia przez zanurzenie w 10-procentowym roztworze wybielacza lub alkoholu, a usunięte narośle spalić lub zakopać w ziemi, gdyż mogą nadal uwalniać zarodniki po usunięciu z drzewa. Należy też usunąć wszystkie dzikie śliwy lub wiśnie w promieniu 200 m, gdyż mogą być nosicielem choroby.
Sadząc nowe gatunki śliw i wiśni, należy wybierać odmiany o wysokim poziomie odporności i unikać odmian podatnych, zwłaszcza jeśli na danym obszarze występowała ta choroby. Najbardziej podatnymi na czarną guzowatość śliwy są: śliwa amerykańska (P. americana), Prunus nigra, czeremcha wirginijska (P. virginiana, w tym ‘Schubert’ i ‘Canada Red’), śliwa domowa (P. domestica) i śliwa dziecięca (P. cerasifera). Wiśnie – zarówno ozdobne, jak i jadalne – są mniej podatne. Czeremcha Maacka (P. maacki), morela pospolita (P. armeniaca) i migdałowiec trójklapowy (P. triloba) są rzadko zaatakowane. Istnieje kilka odmian śliwy, które są tylko umiarkowanie podatne lub odporne na czarną guzowatość śliwy, ale mogą nie być odporne w naszym klimacie. Przed zakupem należy dokładnie sprawdzić materiał szkółkarski, aby upewnić się, że drzewa są wolne od chorób. Fungicydy nie są zalecane, ponieważ w większości przypadków nie są skuteczne i muszą być stosowane w połączeniu z wyżej wymienionymi zasadami postępowania.
Przypisy
Kategoria:Grzybowe choroby roślin Kategoria:Choroby roślin sadowniczych