Ziemik tarczyca (Cydnus aterrimus) – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny ziemikowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1771 roku przez Johanna Reinholda Forstera pod nazwą Cimex aterrimus. Jako lokalizację typową wskazano tereny nad Zatoką Kadyksu w Hiszpanii.
Morfologia Pluskwiak o ciele długości od 8 do 13 mm, ubarwionym jednolicie czarno, rzadziej z odcieniem brązowym. Głowa jego cechuje się spłaszczonymi bokami z lekko uniesionymi krawędziami. Policzki mają na krawędziach zewnętrznych szeregi 4–6 długich szczecinek i zakrywają wierzchołek nadustka. Na nadustku wyrasta w pewnej odległości od krawędzi przedniej para krótkich szczecinek. Oczy są wąskie i słabo wychodzą poza obrys głowy. Czułki mają człon drugi długości członu trzeciego lub trochę dłuższy. Przedplecze ma na każdej z bocznych krawędzi od 9 do kilkunastu długich szczecinek rozmieszczonych w szeregu. Tarczka jest krótka i obrysem zbliżona do równoległobocznego trójkąta. Półpokrywy mają przykrywki z jedną, dwoma lub trzema długimi szczecinkami na żyłce kostalnej i sinusoidalnie wykrojonymi krawędziami tylnymi. Zakrywka może mieć zabarwienie od mlecznobiałego do brązowawego. Gruczoły zapachowe zatułowia mają ujścia wykształcone jako duże, pociągłe płaty.