mały|300x300px|Dialekt morawsko-słowacki na mapie dialektów języka czeskiego Dialekt morawsko-słowacki lub dialekt wschodniomorawski (cz. nářečí východomoravská, nářečí moravskoslovenská, východomoravská nářeční skupina, moravskoslovenská nářeční skupina) – jedno z ugrupowań dialektalnych czeskich we wschodniej i południowo-wschodniej części Moraw. Jest to jeden z czterech tradycyjnie wyróżnianych ugrupowań dialektalnych czeskich, obok dialektów czeskich właściwych, hanackiego (środkowomorawskiego) i laskiego (północnomorawskiego).
Dialekt morawsko-słowacki charakteryzuje się cechami językowymi, takimi jak stary system długich samogłosek, w tym ý, ú zamiast ej, ou; częste występowanie spółgłosek miękkich ň, ť, ď przed spółgłoskami i na końcu wyrazu; rozróżnienie l - ł; udźwięcznienie wstępujące w grupie ⟨sh⟩=zh; obecność grupy šč wobec literackiej grupy šť; brak protezy v i j; dźwięczny typ sandhi; formy rzeczowników żeńskich w mianowniku i bierniku typu ulica - ulicu (por. literackie ulice, ulici); rodzaj męski i nijaki w liczbie mnogiej rzeczowników w z końcówkami celownika i miejscownika odpowiednio -om i -och;