Studia ukończył z wyróżnieniem w 1959 roku w pracowni Profesora Czesława Rzepińskiego. Wskazuje się, że „swego rodzaju myślenie abstrakcyjne” mistrza, charakteryzujące się pojmowaniem koloru jako zasadniczego tworzywa malarstwa i eksponowaniem „samodzielnych walorów plamy barwnej”, „odegrało znaczącą rolę zarówno w kształtowaniu [...] postawy artystycznej” ucznia, jak również wpłynęło na proces formowania się „języka sztuki” StelmasikaAnna Maria Żukowska, Marian Stelmasik – pedagog i wirtuoz koloru, „Biografistyka Pedagogiczna” 2020, nr 1, s. 31..
Lata krakowskie były dla Mariana Stelmasika okresem rozwoju młodzieńczej jeszcze wrażliwości artystycznej oraz przygotowań do pracy zawodowej. Po studiach podjął pracę w Liceum Sztuk Plastycznych w Jarosławiu, gdzie został nauczycielem malarstwa, rysunku i kompozycji. W 1959 roku wstąpił do Związku Polskich Artystów Plastyków, a także został członkiem artystycznej „Grupy Jarosław”. Czas spędzony w Jarosławiu był dla twórcy czasem intensywnej pracy malarskiej oraz nauczycielskiejAnna Maria Żukowska, Marian Stelmasik – pedagog i wirtuoz koloru, „Biografistyka Pedagogiczna” 2020, nr 1, s.