Marian Stelmasik posiadał ten szczególny rodzaj wrażliwości, która pozwala na głęboką, rozumiejącą refleksję na temat sztuki, człowieka i natury, i która pozwala tworzyćAnna Maria Żukowska, Marian Stelmasik – pedagog i wirtuoz koloru, „Biografistyka Pedagogiczna” 2020, nr 1, s. 69–70.. Była to osobowość „nietuzinkowa”, „charyzmatyczna, wyjątkowa i niepowtarzalna”Anna Maria Żukowska, Marian Stelmasik – pedagog i wirtuoz koloru, „Biografistyka Pedagogiczna” 2020, nr 1, s. 52.. Profesor był osobą skromną i nie potrafił właściwie i z determinacją promować swego malarstwa – samodzielnie oraz wespół z historykami sztuki, krytykami, muzealnikami. Obecnie zwraca się uwagę, że „Marian Stelmasik to przykład twórcy, którego praca gdzieś się zagubiła w natłoku wielu kreacji artystycznych”, choć mógł zostać bardzo ważną postacią dla kultury polskiej i europejskiej poprzez nadanie nowego, oryginalnego rytmu krajowemu nurtowi koloryzmu. Sztuka Mariana Stelmasika jest ponadczasowa.