W pierwszej połowie czerwca 1920, w kureniu sformowano zbiorczą sotnię kawalerii pod dowództwem por. Wołodymyra Wasyliewa i wysłano do polsko-ukraińskiego oddziału partyzanckiego.
Po tej reorganizacji 6 kureń konny wykorzystywany był do walk jako sotnia piechoty. 29 lipca ze swojego stanu osobowego, a także z ordynansów sztabu dywizji, kureń uformował samodzielną półsotnię kawalerii.
W październiku Armia URL przeprowadziła mobilizację. W jej wyniku liczebność jej oddziałów znacznie wzrosła. W związku z podpisaniem przez Polskę układu o zawieszeniu broni na froncie przeciwbolszewickim, od 18 października wojska ukraińskie zmuszone były prowadzić działania zbrojne samodzielnie.
4 listopada z rozkazu Naczelnego Dowództwa Sił Zbrojnych URL nr 103 jednostka otrzymała nazwę – 6 Kureń Konny im. Atamana Kosta Hordijenki. Legalność nadania tego miana 6 kureniowi podważał organizator pułku konnego gen. Wsewołod Petriw. Stwierdził, że ani on, ani żaden inny z weteranów pułku nie udzielił na to zgody. Protesty nie zostały uwzględnione, a kureń istniał do 29 października 1922, kiedy zgodnie z rozkazem nr 32 dowództwa 6 Siczowej Dywizji Strzelców został on przekształcony w 6 zbiorczą sotnię konną.