Po wybuchu I wojny światowej syn Aleksandra Cypriana – Aleksander von Kreutz wraz z rodziną ewakuował się do Petersburga. W 1918 roku, zgodnie z uchwałą Rady Regencyjnej, pałac został odebrany rodzinie Kreutzów, a rok później oficjalnie stał się własnością Skarbu Państwa. W 1919 roku rodzina von Kreutzów powróciła na krótko do Polski, gdzie podjęli nieudaną próbę odzyskania wyposażenia pałacu oraz pozostawionych tam pamiątek. W okresie dwudziestolecia międzywojennego pałac był m.in. siedzibą stacji eksperymentalnej Centralnego Towarzystwa Rolniczego, a od 1933 roku Łódzkiej Izby Rolnej oraz Ogniska Kultury Rolniczej. W 1920 roku budynki administracyjne, zabudowania gospodarcze, chlewnię oraz obory, sady i 30 mórg ziemi należących do pałacu przekazano Kołu Polek w Kole na rzecz żeńskiej szkoły. Pod koniec lat 20. XX (najprawdopodobniej w 1929) wieku zawalił się południowy taras wokół pałacowej wieży. Podczas II wojny światowej pałac był m.in. siedzibą miejscowego Gestapo i żandarmerii.