Elewacja frontowa skierowana jest na zachód i pełni funkcję reprezentacyjną. Poprzedzona jest głównym podjazdem, utrzymana jest w stylu neorenesansowym. Częścią tej elewacji jest trójosiowy pseudoryzalit zwieńczony hełmem kopułowym, czteropłaciowym. Dach zdobiony jest attyką o ćwierćkolistych spływach, zwieńczona naczółkiem w kształcie trójkątu. Na spływach i naczółku umieszczono cztery rzeźby, interpretowane jako przedstawienia żywiołów lub bogiń urodzaju: Flory, Pomony i Ceres. W środkowej części ryzalitu znajduje się taras ozdobiony tralkową balustradą i wazami. Wejście do pałacu poprzedzone jest gankiem dźwiganym przez cztery kariatydy. W bocznych ścianach portyku znajdują się nisze, w których umieszczone zostały figury amorków.
W elewacji od strony południowej obecny jest półkolisty ryzalit, otoczony partią tarasu, a ponad pierwszym piętrem przechodzący w ażurową oraz przeszkloną i zwieńczoną kopułą i iglicą wieżę. Na gzymsie zwieńczającym wieżę stoi osiem figur przedstawiających amorki z instrumentami muzycznymi, owocami i kwiatami. Od strony południowej znajdował się także taras, który uległ katastrofie budowlanej.