mogła produkować 45 tysięcy ton celulozy rocznie.
Jako żołnierz rezerwy Wojska Polskiego brał udział w ćwiczeniach wojskowych - w roku 1932 szkolił się w 74 pułku piechoty z Lublińca, a w roku 1936 odbył ćwiczenia we włocławskim 14 pułku piechoty. Z dniem 1 stycznia 1933 r. promowany został na stopień podporucznika rezerwy piechoty. W roku 1934 jako podporucznik rezerwy zajmował 373. lokatę w swoim starszeństwie w korpusie oficerów piechoty (starszeństwo z dnia 1 stycznia 1933 r.). Znajdował się wówczas w ewidencji PKU Włocławek i posiadał przydział mobilizacyjny do 14 pułku piechoty.
W 1937 r. wszedł w skład zarządu Włocławskiej Ochotniczej Straży Pożarnej. W roku 1939 posiadał także udziały w „Fabryce Wyrobów Ziemniaczanych S.A.” w Złotym Potoku i w firmie „Steinhagen i Stransky” w Warszawie. Dzięki jego poparciu i staraniom pracownicy włocławskiej fabryki celulozy przekazali 7500 zł na zakup broni maszynowej dla 14 pp. Za przekazaną kwotę zakupiono 4 ckm-y z biedkami i końmi, które zarząd zakładów wraz z pracownikami wręczyli uroczyście w dniu 7 maja 1939 r. delegacji 14 pułku piechoty, której przewodniczył II zastępca dowódcy pułkuStanowisko to w 14 pułku piechoty zajmował wówczas mjr Ludwik Franciszek Wlazełko..