Ponieważ wiele nieselektywnych herbicydów może wymagać kilku dni lub tygodni do zniszczenia wszystkich tkanek zielonych liści, zaleca się zniszczenie chwastów i samosiewów pszenicy co najmniej trzy tygodnie przed sadzeniem.
Na obszarach, na których sezony pszenicy jarej i ozimej pokrywają się, wczesne sadzenie pszenicy jarej zmniejsza, ale nie eliminuje ryzyka inwazji roztoczy, wprowadzenia wirusa i późniejszego zakażenia wirusem WSMW. Optymalny okres do siewu pszenicy różni się w zależności od regionu. Lokalne zasoby dotyczące rozszerzenia współpracy powinny być w stanie zidentyfikować lokalny zakres dat siewu. Pszenicy jarej nie należy wysiewać w pobliżu zainfekowanych pól pszenicy ozimej, aby uniknąć narażenia sadzonek pszenicy jarej na wczesną infekcję wirusem WSMW. Pszenicy jarej nie należy również wysiewać z pszenicą ozimą, aby ograniczyć przenoszenie roztoczy i wirusów z dojrzewającej pszenicy ozimej do siewek pszenicy jarej.
Zwalczanie wirusa WSMV przez chemiczną kontrolę wektora Aceria tosichella okazało się nieskuteczne. W niektórych przypadkach, po początkowym zmniejszeniu liczebności, populacja roztoczy powróciła do poziomów wyższych niż na polach nie poddanych chemicznym opryskom. Również zaprawianie nasion generalnie nie powodowało zmniejszenia częstości występowania wirusa.
Przypisy
Kategoria:Wirusowe choroby roślin