21 lutego 1658 zawaliła się dzwonnica kościoła. W 1668 podjęto decyzję o budowie nowego, marmurowego ołtarza. W 1705 oddano do użytku nową fasadę. W 1719 powstał fresk autorstwa Gianluca i Carlo Molinariego. W 1835 wzniesiono nową dzwonnicę. 28 lutego 1899 kardynał Andrea Ferrari położył kamień węgielny pod rozbudowę sanktuarium według projektu architekta Cesarego Navy. 25 kwietnia 1902 cudowny obraz został przeniesiony do zrekonstruowanego ołtarza w nowym prezbiterium. Konsekracji nowego obiektu dokonał kardynał Ferrari podczas uroczystości w dniach 9-12 sierpnia 1902. W 1913 malarz z Brescii, Gaetano Cresseri przedstawił szkice dekoracji wnętrz. Po jego śmierci prace dekoracyjne kontynuował Giovanni Bevilacqua (od 1933). Ukończył je w 1941.
Od 1970 prowadzono w zespole prace konserwatorskie. W 2017 przeprowadzono renowację dachu i zewnętrznych elewacji bocznych. W latach 2018–2020 prace renowacyjne dotyczyły wnętrz obiektu.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Treviglio Treviglio, Matki Bożej Płaczącej Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie we Włoszech Kategoria:Zabytkowe kościoły we Włoszech