Rezygnacja z pierwotnych planów Macury, spowodowana wolą parafian z Kuziów albo decyzją biskupa łomżyńskiego, sprawiła, że w późniejszych latach Macura nie przyznawał się do projektu kościoła w Kuziach.
Kościół stanął dzięki gospodarzy z Kuziów i okolicznych wsi. Materiały budowlane wykorzystano m.in. z rozebranych stodół (kamienie z Zabiela). Fundamenty poświęcono 20 sierpnia 1921. Budowę prowadził majster Szczepan Siwek z Wanacji. Inwestycja była prowadzona dzięki staraniom ks. Marcjana Dąbrowskiego z Łosewa.
Kościół kilka razy remontowano, ostatni raz w latach 1995–2000. Był wielokrotnie malowany.
Świątynia ma formę charakterystyczną dla budownictwa ludowego na Kurpiach Zielonych. Jest wpisana do rejestru zabytków (nr rej. A-521 z 24 listopada 1994).
Architektura Kościół stoi w centrum wsi Kuzie, przy drodze Łomża–Myszyniec. Jest drewniany, na fundamencie z granitowych bloków i takim cokole, ze szczytem na północ. Nad podwaliną wykonano drewniany okap. Ściany wystawiono w konstrukcji zrębowej wzmocnionej lisicami. Kościół jest oszalowany zewnątrz i wewnątrz deskami poziomymi i pionowymi. Więźba dachowa krokwiowa wzmocniona jętkami na wiązarach usztywnionych stolcami. Kościół kryty jest dwuspadowym dachem z blachy z ażurową sygnaturką na planie czworoboku.