W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej. Kolno należało do okręgu międzychodzkiego tego powiatu i stanowiło odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas rząd pruski w Berlinie. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 268 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 15 dymów (domostw). Wzmiankowany był wówczas także Kolno młyn (1 dom, 8 osób).
II wojna światowa
W 1939 po kampanii wrześniowej miejscowość wraz z całą Wielkopolską została zajęta przez III Rzeszę. Nazistowskie władze Niemiec utworzyły na tym terenie tzw. Kraj Warty i rozpoczęły masowe wysiedlenia z niej ludności polskiej, a później zasiedlanie miejsc po nich ludnością niemiecką w ramach akcji Heim ins Reich (pol. „Powrót do domu w Rzeszy”). Przesiedlenia te miały miejsce również na terenie powiatu międzychodzkiego. W 1940 przeprowadzono je w dwóch falach: w pierwszych miesiącach 1940 oraz latem tego roku. Do Kolna akcja ta dotarła w drugiej fali jaka miała miejsce w sierpniu 1940. Jednostki SS wysiedliły wówczas ze wsi wszystkich mieszkańców Kolna czyli około 200 osób. Rodziny przewieziono wozami konnymi do punktu zbornego w Gorzyniu, a następnie do obozu w Łodzi.