Postulat monotoniczności – w teorii wyboru społecznego, kryterium oceny metod głosowania opisujące, czy wzrost poparcia dla jednej z opcji wyłącznie zwiększa szansę na jej zwycięstwo.
Historia Pojęcie monotoniczności wywodzi się z matematyki, gdzie jest stosowane do opisu funkcji. Jak wskazali Brams i Fishburn, paradoksalne naruszenia monotoniczności opisano, jeszcze bez stosowania tej nazwy, w kontekście debat nad stosowaniem głosowania alternatywnego (IRV) już w 1910 w Wielkiej Brytanii i 1913 w Irlandii. Arrow posługiwał się w Social Choice and Individual Values z 1951 słabszą postacią postulatu monotoniczności, którą nazwał kryterium pozytywnego związku wartości indywidualnych i społecznych. Korzystający z koncepcji Arrowa May zauważył w 1952, że można ją nazywać „pozytywną monotonicznością”. Formalną analizę przypadku IRV, obejmującą twierdzenie określające część reguł podatności na ten paradoks, przedstawił w 1973 Smith. Fishburn opublikował w latach 1977–1982 szerokie opracowania zagadnienia, doprecyzowujące definicje. Maskin posługiwał się terminem monotoniczności w nieco innym sensie, dlatego literatura odwołuje się do tego odmiennego znaczenia przy pomocy określenia „monotoniczność Maskina”.