Jesienią na porażonych liściach śliw powstają telia wytwarzające przetrwalnikowe teliospory. Wiosną kiełkując tworzą one bazydiospory. Roznoszone przez wiatr dokonują infekcji na zawilcach. Patogen może jednak rozwijać się bez udziału zawilców. Grzybnia zimująca na jednorocznych pędach śliw może bowiem tworzyć urediniospory dokonujące infekcji śliw.
Spermogonia powstają na obydwu stronach liści zawilca. Są małe, w stanie dojrzałym brązowe lub czarne. Ecja jasnobrązowe, liczne, rozproszona na całej spodniej stronie liścia, miseczkowate, o brzegach podzielone na kilka pasków, wywinięte na zewnątrz. Porażone rośliny zawilca bledną, ich liście są zwężone i rosną sztywno w gór. Urediniospory jednokomórkowe, 20-38 × 12-28 µm. Teliospory 30-45 × 18-28 µm, dwukomórkowe. Nie powstają w pęczkach, lecz pojedynczo, obie ich komórki mają jednakowy kształt i kolor i obie są silnie brodawkowate, pora rostkowa górnej komórki znajduje się dokładnie na wierzchołku.
Tranzschelia pruni-spinosae jest monofagiem. W Europie spermogonia i ecja powstają na zawilcu wieńcowym (Anemone