Rozród Okres godowy i rozród słabo poznane. Joel Asaph Allen w 1924 roku raportował trzy młode w miocie. W połowie marca w Nigerii odnaleziono dwu- lub trzymiesięcznego młodego, a pod koniec maja w Afryce Zachodniej schwytano jednego młodocianego osobnika. Młode osiągają rozmiary dorosłych w wieku około siedmiu miesięcy, a zęby stałe pojawiają się po roku.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów gatunek został zaliczony do kategorii LC ( „najmniejszej troski”), ponieważ jest stosunkowo rozpowszechniony w dorzeczu Konga, licznie występujący na niektórych obszarach oraz występujący na kilku obszarach chronionych. Do niedawna mangusty nosate uważano za bardzo rzadkie, o czym miały świadczyć niewielka liczba okazów znajdujących się w muzeach i ogólny brak badań. W południowo-zachodniej Republice Środkowoafrykańskiej jest to jednak najliczniejszy mały drapieżnik. Na innych obszarach zwierzęta te nie występują tak licznie, jak inne leśne drapieżniki (zwłaszcza mangustki (Crossarchus)), a w delcie Nigru występują bardzo rzadko. Gatunek może być zagrożony utratą siedlisk z powodu fragmentacji lasów poprzez ich wypalanie i wyrąb. Na mangusty poluje się w celach spożywczych w Kamerunie i Nigerii.