Z dniem 31 grudnia 1932 został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem do Kadry 1 Oddziału Służby Uzbrojenia.

1 września 1930 został zatrudniony w Spółce z o.o. w charakterze prokurenta, a następnie (do września 1939) wicedyrektora. Mieszkał w Warszawie przy ul. Twardej 25 m. 14. Społecznie pełnił funkcję kierownika Placówki Nr 6 Okręgu Stołecznego Związku Legionistów Polskich.

12 września 1939 udał się do Moskwy w celu negocjacji wojskowych zakupów. Wobec tempa rozwoju wydarzeń zakupy te nie mogły zostać sfinalizowane. Do 1945 działał w polskim wywiadzie w Hiszpanii pod przykrywką pracownika Delegatury Polskiego Czerwonego Krzyża. W latach 1952–1962 był pracownikiem Sekcji Polskiej filii Radia Wolna Europa w Portugalii. Zmarł 29 września 1962 w Lizbonie.

Był żonaty z Haliną Pelagią z Goszczyńskich (ur. 1892), z którą miał syna Wojciecha Józefa ps. „Halinka” (1920–1989), podporucznika Armii Krajowej, dowódcę plutonu w kompanii „Topolnicki” Brygady Dywersji „Broda 53”, odznaczonego między innymi Orderem Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych (dwukrotnie).