Longina Trudzińska, właściwie Wanda Janina Trudzińska (ur. 23 kwietnia 1911 w Trembowli, zm. 16 maja 1944 w Sahryniu) – polska zakonnica.
Byłą siódmym spośród dziesięciorga dzieci Ludwika i Marceli z Żydkowskich. Jej ojciec prowadził gospodarstwo rolne i warsztat kowalsko – ślusarski. Straciła rodziców w wieku 4 lat. W czasie walk polsko-ukraińskich w 1919 zginął na jej oczach stryj i stryjenka. Wychowywała się u sióstr dominikanek w Tarnopolu, a potem w Trembowli. W wieku 18 lat została przyjęta do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej. Śluby zakonne złożyła w 1931 r., a śluby wieczyste w 1936 r. Ukończyła kurs pedagogiczny w Poznaniu. Placówką, do której została skierowana był Zakład Sierot w Turkowicach, gdzie jako wychowawczyni pracowała do końca życia.
W czasie II wojny światowej sytuacja zakładu, zamieszkałego przez około 400 osób, była bardzo ciężka, doskwierał głód. Siostry, aby temu zaradzić, razem z dziećmi jeździły po żywność wózkiem torowym do oddalonych o 8 km Werbkowic. 15 maja 1944 r. s. Longina Trudzińska wraz ośmioma chłopcami (w wieku 10 – 12 lat), którzy sami się zgłosili, wyruszyła po prowiant.